подпи́рам

1. (какво) Слагам на нещо подпора, за да се крепи.

2. (кого какво) Държа да стои в едно положение, да не пада.

Подпирай от тая страна!

3. (преносно, разговорно, кого) Притискам, притеснявам.

Сроковете ме подпират, трябва да бързам.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице подпирам подпираме
второ лице подпираш подпирате
трето лице подпира подпират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице подпирах подпирахме
второ лице подпира подпирахте
трето лице подпира подпираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице подпирах подпирахме
второ лице подпираше подпирахте
трето лице подпираше подпираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
подпирай подпирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана подпирал подпирала подпирало подпирали
членувана подпиралия подпиралата подпиралото подпиралите
с пълен член подпиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана подпирал подпирала подпирало подпирали
членувана подпиралия подпиралата подпиралото подпиралите
с пълен член подпиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана подпиран подпирана подпирано подпирани
членувана подпирания подпираната подпираното подпираните
с пълен член подпираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана подпиращ подпираща подпиращо подпиращи
членувана подпиращия подпиращата подпиращото подпиращите
с пълен член подпиращият — — —
Деепричастие
подпирайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне под-пи-рам
  • форми подпи́раш, несв. и подпра́, св.
Източник
подпирам се

Държа се за нещо, облягам се на нещо.

Подпирам се на бастун.
  • възвратен глагол
  • форми подпра се