пишкин

1. (диалектно) Опитен, сръчен.

а) Който умее да се справя, да урежда нещата винаги успешно.

От османотур. پشكین / тур. pişkin „опитен“, „изпечен“.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана пишкин пишкин пишкин пишкин
членувана пишкин пишкин пишкин пишкин
с пълен член пишкин — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне пиш-кин
Източници