откомандиро́вам
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице откомандировам откомандироваме
второ лице откомандироваш откомандировате
трето лице откомандирова откомандироват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице откомандировах откомандировахме
второ лице откомандирова откомандировахте
трето лице откомандирова откомандироваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице откомандировах откомандировахме
второ лице откомандироваше откомандировахте
трето лице откомандироваше откомандироваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
откомандировай откомандировайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана откомандировал откомандировала откомандировало откомандировали
членувана откомандировалия откомандировалата откомандировалото откомандировалите
с пълен член откомандировалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана откомандировал откомандировала откомандировало откомандировали
членувана откомандировалия откомандировалата откомандировалото откомандировалите
с пълен член откомандировалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана откомандирован откомандирована откомандировано откомандировани
членувана откомандирования откомандированата откомандированото откомандированите
с пълен член откомандированият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана откомандироващ откомандироваща откомандироващо откомандироващи
членувана откомандироващия откомандироващата откомандироващото откомандироващите
с пълен член откомандироващият — — —
Деепричастие
откомандировайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне от-ко-ман-ди-ро-вам
Източник