накамаря́
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице накамаря накамарим
второ лице накамариш накамарите
трето лице накамари накамарят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице накамарих накамарихме
второ лице накамари накамарихте
трето лице накамари накамариха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице накамарях накамаряхме
второ лице накамареше накамаряхте
трето лице накамареше накамаряха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
накамари накамарете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накамарил накамарила накамарило накамарили
членувана накамарилия накамарилата накамарилото накамарилите
с пълен член накамарилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накамарял накамаряла накамаряло накамарели
членувана накамарялия накамарялата накамарялото накамарелите
с пълен член накамарялият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накамарен накамарена накамарено накамарени
членувана накамарения накамарената накамареното накамарените
с пълен член накамареният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне на-ка-ма-ря
  • форми накамари́ш, мин. св. накамари́х, мин. прич. накамари́л, св.
Източник