набу́там
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице набутам набутаме
второ лице набуташ набутате
трето лице набута набутат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице набутах набутахме
второ лице набута набутахте
трето лице набута набутаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице набутах набутахме
второ лице набуташе набутахте
трето лице набуташе набутаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
набутай набутайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набутал набутала набутало набутали
членувана набуталия набуталата набуталото набуталите
с пълен член набуталият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набутал набутала набутало набутали
членувана набуталия набуталата набуталото набуталите
с пълен член набуталият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набутан набутана набутано набутани
членувана набутания набутаната набутаното набутаните
с пълен член набутаният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне на-бу-там
  • форми набу́таш, св.
Източник