1.

колело́

1. Приспособление с кръгла форма, което може да предава движение или да привежда в движение.

2. Предмет или фигура с форма на окръжност.

Колело от цветя в парка.
Колело от навита тел.

от коло, кола с неетимологично окончание -ло под влиянието на търкало.

Завъртам/завъртя колелото

Задвижвам, подкарвам някаква дейност.

колелце — съществително име
единствено число множествено число
нечленувана колело колела
членувана колелото колелата
  • съществително име, среден род
  • пренасяне ко-ле-ло
  • форми мн. колела́
Източници

2.

колело́

(разговорно) Велосипед.

Карам колело.
Движа се с колело.
единствено число множествено число
нечленувана колело колела
членувана колелото колелата
  • съществително име, среден род
  • форми мн. колеле́та
Източник