довери́телен

В който се проявява доверие към някого, че ще запази нещо в тайна.

Доверителен разговор.
Доверителен тон.
доверителност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана доверителен доверителна доверително доверителни
членувана доверителния доверителната доверителното доверителните
с пълен член доверителният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне до-ве-ри-те-лен
  • форми довери́телна, довери́телно, мн. довери́телни
Източник