Източник
-
говори́тел -
1. Лице, което говори пред публика, което държи реч.
Говорителите се сменяха един сред друг.
-
2. Длъжностно или упълномощено лице, което официално представя пред средствата за масово осведомяване информация от/за своята институция.
Говорител на правителството.
Говорител на президента.
Говорител на партия.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | говорител | говорители |
| членувана | говорителя | говорителите |
| с пълен член | говорителят | — |
| бройна форма | говорителя |
|---|---|
| звателна форма | говорителю |