Източник
-
бригади́р -
1. Ръководител на бригада.
-
2. Участник в бригада.
бригадирски
— прилагателно име
Бригадирско движение.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | бригадир | бригадири |
| членувана | бригадира | бригадирите |
| с пълен член | бригадирът | — |
| бройна форма | бригадира |
|---|---|
| звателна форма | бригадире |