бра́нище

от старобългарски; бран, браня – защита, отбрана. Гора, от която е забранено да се сече; заповедник.

единствено число множествено число
нечленувана бранище бранища
членувана бранището бранищата
  • съществително име, среден род
  • пренасяне бра-ни-ще
Източници