Източник
-
апотео́з -
1. В античността — обред за обожествяване на лица или предмети.
-
2. (преносно) Възвеличаване, прослава на лица, събития, предмети.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | апотеоз | апотеози |
| членувана | апотеоза | апотеозите |
| с пълен член | апотеозът | — |
| бройна форма | апотеоза |
|---|