шути́рам

Отправям шут към противниковата врата; стрелям.

шутиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице шутирам шутираме
второ лице шутираш шутирате
трето лице шутира шутират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице шутирах шутирахме
второ лице шутира шутирахте
трето лице шутира шутираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице шутирах шутирахме
второ лице шутираше шутирахте
трето лице шутираше шутираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
шутирай шутирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шутирал шутирала шутирало шутирали
членувана шутиралия шутиралата шутиралото шутиралите
с пълен член шутиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шутирал шутирала шутирало шутирали
членувана шутиралия шутиралата шутиралото шутиралите
с пълен член шутиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шутиран шутирана шутирано шутирани
членувана шутирания шутираната шутираното шутираните
с пълен член шутираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шутиращ шутираща шутиращо шутиращи
членувана шутиращия шутиращата шутиращото шутиращите
с пълен член шутиращият — — —
Деепричастие
шутирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне шу-ти-рам
  • форми шути́раш, несв. и св.
Източник