шла́йфам

1. (какво) Изглаждам повърхността на метал, дърво, минерал и други; шлифовам.

Шлайфам плоскости.

2. (какво, преносно, разговорно) Довеждам до съвършенство качество; шлифовам, изпичам.

Шлайфан ухажор.
шлайфане — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице шлайфам шлайфаме
второ лице шлайфаш шлайфате
трето лице шлайфа шлайфат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице шлайфах шлайфахме
второ лице шлайфа шлайфахте
трето лице шлайфа шлайфаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице шлайфах шлайфахме
второ лице шлайфаше шлайфахте
трето лице шлайфаше шлайфаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
шлайфай шлайфайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шлайфал шлайфала шлайфало шлайфали
членувана шлайфалия шлайфалата шлайфалото шлайфалите
с пълен член шлайфалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шлайфал шлайфала шлайфало шлайфали
членувана шлайфалия шлайфалата шлайфалото шлайфалите
с пълен член шлайфалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шлайфан шлайфана шлайфано шлайфани
членувана шлайфания шлайфаната шлайфаното шлайфаните
с пълен член шлайфаният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана шлайфащ шлайфаща шлайфащо шлайфащи
членувана шлайфащия шлайфащата шлайфащото шлайфащите
с пълен член шлайфащият — — —
Деепричастие
шлайфайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне шлай-фам
  • форми шла́йфаш, несв.
Източник
шлайфам се

(разговорно) Добивам опитност, маниер; изпичам се.

  • възвратен глагол