червене́я

1. Забелязвам се с червения си цвят.

По поляната червенееха божури.

2. Ставам червен. — червенея се. Забелязвам се с червения си цвят; червенея.

Ябълките започнаха да червенеят.
Момичето червенееше от срам.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице червенея червенеем
второ лице червенееш червенеете
трето лице червенее червенеят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице червенях червеняхме
второ лице червеня червеняхте
трето лице червеня червеняха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице червенеех червенеехме
второ лице червенееше червенеехте
трето лице червенееше червенееха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
червеней червенейте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана червенял червеняла червеняло червенели
членувана червенелия червенялата червенялото червенелите
с пълен член червенелият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана червенеел червенеела червенеело червенеели
членувана червенеелия червенеелата червенеелото червенеелите
с пълен член червенеелият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана червенеещ червенееща червенеещо червенеещи
членувана червенеещия червенеещата червенеещото червенеещите
с пълен член червенеещият — — —
Деепричастие
червенеейки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне чер-ве-нея
  • форми червене́еш, мин. св. червеня́х, мин. прич. червеня́л, несв.
Източник