Източник
-
чароде́ен -
1. Който върши чудеса; вълшебен.
-
2. Който покорява с чара си; прелестен.
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | чародеен | чародейна | чародейно | чародейни |
| членувана | чародейния | чародейната | чародейното | чародейните |
| с пълен член | чародейният | — | — | — |