хру́скам

1. (какво) Ям, като раздробявам със зъби нещо твърдо и издавам специфичен рязък шум.

Хрускам дражета.

2. Хрущя.

хрускане — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице хрускам хрускаме
второ лице хрускаш хрускате
трето лице хруска хрускат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице хрусках хрускахме
второ лице хруска хрускахте
трето лице хруска хрускаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице хрусках хрускахме
второ лице хрускаше хрускахте
трето лице хрускаше хрускаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
хрускай хрускайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хрускал хрускала хрускало хрускали
членувана хрускалия хрускалата хрускалото хрускалите
с пълен член хрускалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хрускал хрускала хрускало хрускали
членувана хрускалия хрускалата хрускалото хрускалите
с пълен член хрускалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хрускан хрускана хрускано хрускани
членувана хрускания хрусканата хрусканото хрусканите
с пълен член хрусканият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хрускащ хрускаща хрускащо хрускащи
членувана хрускащия хрускащата хрускащото хрускащите
с пълен член хрускащият — — —
Деепричастие
хрускайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне хрус-кам
  • форми хру́скаш, несв.
Източник