Източник
-
харма́н -
1. (историческо) Равен кръгъл терен, върху който се е вършеело в миналото с диканя; гумно.
Всички са на хармана.
-
2. Количество снопи, които се вършеят наведнъж, и количеството получено зърно.
-
3. Време, когато се вършее; вършитба.
Запознаха се по харман.
-
4. (специално) За тютюн — смес от сортове, за да се получи специален аромат.