хайману́вам

Хайманосвам.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице хайманувам хаймануваме
второ лице хаймануваш хайманувате
трето лице хайманува хаймануват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице хайманувах хайманувахме
второ лице хайманува хайманувахте
трето лице хайманува хаймануваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице хайманувах хайманувахме
второ лице хаймануваше хайманувахте
трето лице хаймануваше хаймануваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
хайманувай хайманувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хайманувал хайманувала хайманувало хайманували
членувана хайманувалия хайманувалата хайманувалото хайманувалите
с пълен член хайманувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хайманувал хайманувала хайманувало хайманували
членувана хайманувалия хайманувалата хайманувалото хайманувалите
с пълен член хайманувалият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана хаймануващ хаймануваща хаймануващо хаймануващи
членувана хаймануващия хаймануващата хаймануващото хаймануващите
с пълен член хаймануващият — — —
Деепричастие
хайманувайки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне хай-ма-ну-вам
  • форми хайману́ваш, несв.
Източник