Източник
-
фи́рча разговорно
-
1. (кого какво) Карам да бяга, да бърза; гоня.
Фирчи конете нагоре-надолу.
-
2. (преносно, кого) Не оставям на спокойствие, не давам мира.
Ще има да ни фирчи новият началник.