филми́рам

(какво) Снимам на филм.

Филмирам театрална постановка.
Филмирам роман.
Филмирам сватба.
филмиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице филмирам филмираме
второ лице филмираш филмирате
трето лице филмира филмират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице филмирах филмирахме
второ лице филмира филмирахте
трето лице филмира филмираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице филмирах филмирахме
второ лице филмираше филмирахте
трето лице филмираше филмираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
филмирай филмирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана филмирал филмирала филмирало филмирали
членувана филмиралия филмиралата филмиралото филмиралите
с пълен член филмиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана филмирал филмирала филмирало филмирали
членувана филмиралия филмиралата филмиралото филмиралите
с пълен член филмиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана филмиран филмирана филмирано филмирани
членувана филмирания филмираната филмираното филмираните
с пълен член филмираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана филмиращ филмираща филмиращо филмиращи
членувана филмиращия филмиращата филмиращото филмиращите
с пълен член филмиращият — — —
Деепричастие
филмирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне фил-ми-рам
  • форми филми́раш, несв. и св.
Източник