фаули́рам

(кого) В спортни игри — правя фаул по отношение на някого.

Нападателят бе фаулиран.
фаулиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице фаулирам фаулираме
второ лице фаулираш фаулирате
трето лице фаулира фаулират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице фаулирах фаулирахме
второ лице фаулира фаулирахте
трето лице фаулира фаулираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице фаулирах фаулирахме
второ лице фаулираше фаулирахте
трето лице фаулираше фаулираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
фаулирай фаулирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана фаулирал фаулирала фаулирало фаулирали
членувана фаулиралия фаулиралата фаулиралото фаулиралите
с пълен член фаулиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана фаулирал фаулирала фаулирало фаулирали
членувана фаулиралия фаулиралата фаулиралото фаулиралите
с пълен член фаулиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана фаулиран фаулирана фаулирано фаулирани
членувана фаулирания фаулираната фаулираното фаулираните
с пълен член фаулираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана фаулиращ фаулираща фаулиращо фаулиращи
членувана фаулиращия фаулиращата фаулиращото фаулиращите
с пълен член фаулиращият — — —
Деепричастие
фаулирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне фа-у-ли-рам
  • форми фаули́раш, несв. и св.
Източник