утая́вам се
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице утаявам се утаяваме се
второ лице утаяваш се утаявате се
трето лице утаява се утаяват се
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице утаявах се утаявахме се
второ лице утаява се утаявахте се
трето лице утаява се утаяваха се
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице утаявах се утаявахме се
второ лице утаяваше се утаявахте се
трето лице утаяваше се утаяваха се
Повелително наклонение
единствено число множествено число
утаявай се утаявайте се
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утаявал утаявала утаявало утаявали
членувана утаявалия утаявалата утаявалото утаявалите
с пълен член утаявалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утаявал утаявала утаявало утаявали
членувана утаявалия утаявалата утаявалото утаявалите
с пълен член утаявалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утаяван утаявана утаявано утаявани
членувана утаявания утаяваната утаяваното утаяваните
с пълен член утаяваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утаяващ утаяваща утаяващо утаяващи
членувана утаяващия утаяващата утаяващото утаяващите
с пълен член утаяващият — — —
Деепричастие
утаявайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне ута-я-вам
Източник