упои́телен

Който упоява, замайва, води до захлас, до упоение.

Упоителен въздух.
Упоителен сън.
упоително — наречие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана упоителен упоителна упоително упоителни
членувана упоителния упоителната упоителното упоителните
с пълен член упоителният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне упо-и-те-лен
  • форми упои́телна, упои́телно, мн. упои́телни
Източник