Източник
-
упои́телен -
Който упоява, замайва, води до захлас, до упоение.
Упоителен въздух.
Упоителен сън.
упоително
— наречие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | упоителен | упоителна | упоително | упоителни |
| членувана | упоителния | упоителната | упоителното | упоителните |
| с пълен член | упоителният | — | — | — |