стеноби́тен

(историческо) Който е предназначен да разбива стени на крепости.

Стенобитно оръдие.
Стенобитна машина.
Стенобитна техника.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана стенобитен стенобитна стенобитно стенобитни
членувана стенобитния стенобитната стенобитното стенобитните
с пълен член стенобитният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне сте-но-би-тен
  • форми стеноби́тна, стеноби́тно, мн. стеноби́тни
Източник