Източник
-
спесиме́н -
1. Пробен предмет, мостра, образец.
-
2. (специално) В банковото дело — документ, който удостоверява подписите на лицата, които имат право да извършват парични операции по дадена сметка.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | спесимен | спесимени |
| членувана | спесимена | спесимените |
| с пълен член | спесименът | — |
| бройна форма | спесимена |
|---|