Източник
-
соно́рен -
(специално) В езикознанието — за съгласен звук, при учленяване на който тонът преобладава над шума.
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | сонорен | сонорна | сонорно | сонорни |
| членувана | сонорния | сонорната | сонорното | сонорните |
| с пълен член | сонорният | — | — | — |