1.

река́

1. Непрестанен голям воден поток, който тече в естествено корито.

Дълбока река.
Река Дунав.

2. (преносно) Голямо множество, което се движи в една посока; поток, маса.

Реки от хора се стичаха на площада.

*rěka праславянски рѣка през старобългарски река́

единствено число множествено число
нечленувана река реки
членувана реката реките
  • съществително име, женски род
  • пренасяне ре-ка
  • форми мн. реки
Източници

2.

река́

1. Кажа, изговоря.

Той рече, че ще дойде.

2. Заповядвам, поръчам.

Собствениците рекоха да се плаща.

3. Помисля, намисля.

Рекох, че ще се мре.
Рекох да ви видя.

4. В съчетание с глагол — започна, понеча.

Като рече да пее, та не спря един час.

5. Извършвам някакво движение.

Речи така (протяга си напред ръцете)

*reťi праславянски рещи през старобългарски река́

Ако е рекъл Господ

Ако нещо не попречи.

Ако е речено

Ако е предопределено.

Гък не рекох

Нищо не казвам поради смущение, страх, незнание.

Гък не рекох

Не издавам никакъв звук при болка.

Речено-сторено

(разговорно) Уговореното е осъществено.

Речи го (ги)

(разговорно) Да допуснем, да предположим.

Речи го (ги)

(разговорно) Почти, приблизително, около.

Ще рече

Значи, следователно.

  • преходен глагол от свършен вид
  • форми речеш, мин. св. рекох, мин. прич. рекъл, св.
Източници