разсъжда́вам

1. Мисля логически, последователно, за да стигна до извод, до умозаключение; обмислям.

Разсъждавам постоянно.

2. Излагам мислите си по определен проблем; обсъждам.

Разсъждавам за смисъла на живота.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице разсъждавам разсъждаваме
второ лице разсъждаваш разсъждавате
трето лице разсъждава разсъждават
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице разсъждавах разсъждавахме
второ лице разсъждава разсъждавахте
трето лице разсъждава разсъждаваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице разсъждавах разсъждавахме
второ лице разсъждаваше разсъждавахте
трето лице разсъждаваше разсъждаваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
разсъждавай разсъждавайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разсъждавал разсъждавала разсъждавало разсъждавали
членувана разсъждавалия разсъждавалата разсъждавалото разсъждавалите
с пълен член разсъждавалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разсъждавал разсъждавала разсъждавало разсъждавали
членувана разсъждавалия разсъждавалата разсъждавалото разсъждавалите
с пълен член разсъждавалият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разсъждаващ разсъждаваща разсъждаващо разсъждаващи
членувана разсъждаващия разсъждаващата разсъждаващото разсъждаващите
с пълен член разсъждаващият — — —
Деепричастие
разсъждавайки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне раз-съж-да-вам
  • форми разсъждаваш, несв.
Източник