размири́свам

(какво) Изпускам мирис, та умирисвам.

Размирисвам стаята.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице размирисвам размирисваме
второ лице размирисваш размирисвате
трето лице размирисва размирисват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице размирисвах размирисвахме
второ лице размирисва размирисвахте
трето лице размирисва размирисваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице размирисвах размирисвахме
второ лице размирисваше размирисвахте
трето лице размирисваше размирисваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
размирисвай размирисвайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана размирисвал размирисвала размирисвало размирисвали
членувана размирисвалия размирисвалата размирисвалото размирисвалите
с пълен член размирисвалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана размирисвал размирисвала размирисвало размирисвали
членувана размирисвалия размирисвалата размирисвалото размирисвалите
с пълен член размирисвалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана размирисван размирисвана размирисвано размирисвани
членувана размирисвания размирисваната размирисваното размирисваните
с пълен член размирисваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана размирисващ размирисваща размирисващо размирисващи
членувана размирисващия размирисващата размирисващото размирисващите
с пълен член размирисващият — — —
Деепричастие
размирисвайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне раз-ми-рис-вам
  • форми размирисваш, несв. и размириша, св.
Източник
размирисвам се

Започвам силно да изпускам мирис.

  • възвратен глагол
  • форми размириша се