разкалугеря́
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице разкалугеря разкалугерим
второ лице разкалугериш разкалугерите
трето лице разкалугери разкалугерят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице разкалугерих разкалугерихме
второ лице разкалугери разкалугерихте
трето лице разкалугери разкалугериха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице разкалугерях разкалугеряхме
второ лице разкалугереше разкалугеряхте
трето лице разкалугереше разкалугеряха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
разкалугери разкалугерете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкалугерил разкалугерила разкалугерило разкалугерили
членувана разкалугерилия разкалугерилата разкалугерилото разкалугерилите
с пълен член разкалугерилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкалугерял разкалугеряла разкалугеряло разкалугерели
членувана разкалугерялия разкалугерялата разкалугерялото разкалугерелите
с пълен член разкалугерялият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкалугерен разкалугерена разкалугерено разкалугерени
членувана разкалугерения разкалугерената разкалугереното разкалугерените
с пълен член разкалугереният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне раз-ка-лу-ге-ря
  • форми разкалугериш, мин. св. разкалугерих, мин. прич. разкалугерил, св.
Източник