разга́щвам

1. (кого) Нарушавам спретнатия вид на някого, обикновено чрез смъкване на гащите и показване на бельото.

2. (преносно, кого какво) Държа прекалено разпуснато.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице разгащвам разгащваме
второ лице разгащваш разгащвате
трето лице разгащва разгащват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице разгащвах разгащвахме
второ лице разгащва разгащвахте
трето лице разгащва разгащваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице разгащвах разгащвахме
второ лице разгащваше разгащвахте
трето лице разгащваше разгащваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
разгащвай разгащвайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгащвал разгащвала разгащвало разгащвали
членувана разгащвалия разгащвалата разгащвалото разгащвалите
с пълен член разгащвалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгащвал разгащвала разгащвало разгащвали
членувана разгащвалия разгащвалата разгащвалото разгащвалите
с пълен член разгащвалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгащван разгащвана разгащвано разгащвани
членувана разгащвания разгащваната разгащваното разгащваните
с пълен член разгащваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгащващ разгащваща разгащващо разгащващи
членувана разгащващия разгащващата разгащващото разгащващите
с пълен член разгащващият — — —
Деепричастие
разгащвайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне раз-гащ-вам
  • форми разгащваш, несв. и разгащя, св.
Източник
разгащвам се

1. Разгащвам себе си.

2. Държа се несериозно, правя каквото си искам.

  • възвратен глагол
  • форми разгащя се