Източник
-
прокуро́р -
1. Държавен служител, който следи за правилното прилагане на законите.
-
2. Държавен обвинител в съдебен процес.
прокурорски
— прилагателно име
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | прокурор | прокурори |
| членувана | прокурора | прокурорите |
| с пълен член | прокурорът | — |
| бройна форма | прокурора |
|---|---|
| звателна форма | прокуроре |