предразполо́жа
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице предразположа предразположим
второ лице предразположиш предразположите
трето лице предразположи предразположат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице предразположих предразположихме
второ лице предразположи предразположихте
трето лице предразположи предразположиха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице предразположех предразположехме
второ лице предразположеше предразположехте
трето лице предразположеше предразположеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
предразположи предразположете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предразположил предразположила предразположило предразположили
членувана предразположилия предразположилата предразположилото предразположилите
с пълен член предразположилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предразположел предразположела предразположело предразположели
членувана предразположелия предразположелата предразположелото предразположелите
с пълен член предразположелият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предразположен предразположена предразположено предразположени
членувана предразположения предразположената предразположеното предразположените
с пълен член предразположеният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне пред-раз-по-ло-жа
  • форми предразположиш, мин. св. предразположих, мин. прич. предразположил, св.
Източник