предва́ря

прѣдъварити старобългарски предва́ря

Старобълг. прѣдъварити > преварвам.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице предваря предварим
второ лице предвариш предварите
трето лице предвари предварят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице предварих предварихме
второ лице предвари предварихте
трето лице предвари предвариха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице предварех предварехме
второ лице предвареше предварехте
трето лице предвареше предвареха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
предвари предварете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предварил предварила предварило предварили
членувана предварилия предварилата предварилото предварилите
с пълен член предварилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предварел предварела предварело предварели
членувана предварелия предварелата предварелото предварелите
с пълен член предварелият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана предварен предварена предварено предварени
членувана предварения предварената предвареното предварените
с пълен член предвареният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне пред-ва-ря
  • форми предвариш, мин. св. предварих, мин. прич. предварил, св.
Източници