пра́ша

1. Вдигам прах.

2. (кого какво) Посипвам с прах.

Праша лампата.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице праша прашим
второ лице прашиш прашите
трето лице праши прашат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице праших прашихме
второ лице праши прашихте
трето лице праши прашиха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице прашех прашехме
второ лице прашеше прашехте
трето лице прашеше прашеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
праши прашете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана прашил прашила прашило прашили
членувана прашилия прашилата прашилото прашилите
с пълен член прашилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана прашел прашела прашело прашели
членувана прашелия прашелата прашелото прашелите
с пълен член прашелият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана прашен прашена прашено прашени
членувана прашения прашената прашеното прашените
с пълен член прашеният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана прашещ прашеща прашещо прашещи
членувана прашещия прашещата прашещото прашещите
с пълен член прашещият — — —
Деепричастие
прашейки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне пра-ша
  • форми пра́шиш, мин. св. пра́ших и праши́х, мин. прич. пра́шил и праши́л, несв.
Източник