1.

правове́рен

1. Който вярва в истината.

2. Който се е посветил изцяло, без отклонения на една идея.

ὀρθόδοξος старогръцки правове́рен

От „прав“ и „верен“, вероятно по образеца на старогръцкото „ὀρθόδοξος“.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана правоверен правоверна правоверно правоверни
членувана правоверния правоверната правоверното правоверните
с пълен член правоверният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне пра-во-ве-рен
  • форми правове́рна, правове́рно, мн. правове́рни
Източници

2.

правове́рен

Последовател на исляма.

ὀρθόδοξος старогръцки правове́рен

От „прав“ и „верен“, вероятно по образеца на старогръцкото „ὀρθόδοξος“.

  • съществително име, мъжки род
  • форми правове́рният, правове́рния, мн. правове́рни
Източници