пору́чик

(историческо) Офицерски чин, равен на старши лейтенант.

единствено число множествено число
нечленувана поручик поручици
членувана поручика поручиците
с пълен член поручикът —
бройна форма поручика
звателна форма поручико
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне по-ру-чик
  • форми мн. пору́чици
Източник