порека́
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице порека поречем
второ лице поречеш поречете
трето лице порече порекат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице порекох порекохме
второ лице порече порекохте
трето лице порече порекоха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице поречах поречахме
второ лице поречеше поречахте
трето лице поречеше поречаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
поречи поречете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана порекъл порекла порекло порекли
членувана пореклия пореклата пореклото пореклите
с пълен член пореклият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана поречал поречала поречало поречали
членувана поречалия поречалата поречалото поречалите
с пълен член поречалият — — —
  • непреходен глагол от свършен вид
  • пренасяне по-ре-ка
  • форми порече́ш, мин. св. поре́кох, мин. прич. поре́къл, св.
Източник