попъ́тен

Който е в едно направление с пътуването.

Попътен вятър.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана попътен попътна попътно попътни
членувана попътния попътната попътното попътните
с пълен член попътният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне по-пъ-тен
  • форми попъ́тна, попъ́тно, мн. попъ́тни
Източник