пони́кна
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице поникна поникнем
второ лице поникнеш поникнете
трето лице поникне поникнат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице поникнах поникнахме
второ лице поникна поникнахте
трето лице поникна поникнаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице поникнех поникнехме
второ лице поникнеше поникнехте
трето лице поникнеше поникнеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
поникни поникнете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана поникнал поникнала поникнало поникнали
членувана поникналия поникналата поникналото поникналите
с пълен член поникналият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана поникнел поникнела поникнело поникнели
членувана поникнелия поникнелата поникнелото поникнелите
с пълен член поникнелият — — —
  • непреходен глагол от свършен вид
  • пренасяне по-ник-на
  • форми пони́кнеш, мин. св. пони́кнах, мин. прич. пони́кнал, св.
Източник