понеде́лник

Денят след неделя и преди вторник.

понедѣльникъ старобългарски понеде́лник

старобълг. понедѣльникъ δευτέρα (Супр.), първоначално означава „денят след праздника (неделя)“. От *ро- и *nedělja (виж неделя), възможно образувана под влиянието на простонародно лат. feria secunda (порт. segunda feira „понеделник“), понеже *nedělja калкира лат. feria.

понеделничен — прилагателно име
понеделнишки — прилагателно име
единствено число множествено число
нечленувана понеделник понеделници
членувана понеделника понеделниците
с пълен член понеделникът —
бройна форма понеделника
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне по-не-дел-ник
  • форми мн. понеде́лници, (два) понеде́лника
Източници