Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
покорити старобългарски покоря́
старобълг. покорити = ро- + *koriti > укор
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | покоря | покорим |
| второ лице | покориш | покорите |
| трето лице | покори | покорят |
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | покорих | покорихме |
| второ лице | покори | покорихте |
| трето лице | покори | покориха |
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | покорях | покоряхме |
| второ лице | покореше | покоряхте |
| трето лице | покореше | покоряха |
| единствено число | множествено число |
|---|---|
| покори | покорете |
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | покорил | покорила | покорило | покорили |
| членувана | покорилия | покорилата | покорилото | покорилите |
| с пълен член | покорилият | — | — | — |
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | покорял | покоряла | покоряло | покорели |
| членувана | покорялия | покорялата | покорялото | покорелите |
| с пълен член | покорялият | — | — | — |
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | покорен | покорена | покорено | покорени |
| членувана | покорения | покорената | покореното | покорените |
| с пълен член | покореният | — | — | — |