покори́тел

Човек, който покорява, превзема някого или нещо.

Покорител на диваците.
Покорител на жени.
Покорители на върхове.
единствено число множествено число
нечленувана покорител покорители
членувана покорителя покорителите
с пълен член покорителят —
бройна форма покорителя
звателна форма покорителю
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне по-ко-ри-тел
  • форми покори́телят, покори́теля, мн. покори́тели
Източник