побо́рник

1. (историческо) Борец за освобождение от турско робство.

2. Смел и настъпателен участник в обществения живот.

Поборник за справедливост.
единствено число множествено число
нечленувана поборник поборници
членувана поборника поборниците
с пълен член поборникът —
бройна форма поборника
звателна форма поборнико
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне по-бор-ник
  • форми мн. побо́рници
Източник