плану́вам

Планирам 1.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице планувам плануваме
второ лице плануваш планувате
трето лице планува плануват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице планувах планувахме
второ лице планува планувахте
трето лице планува плануваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице планувах планувахме
второ лице плануваше планувахте
трето лице плануваше плануваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
планувай планувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана планувал планувала планувало планували
членувана планувалия планувалата планувалото планувалите
с пълен член планувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана планувал планувала планувало планували
членувана планувалия планувалата планувалото планувалите
с пълен член планувалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана плануван планувана планувано планувани
членувана планувания плануваната плануваното плануваните
с пълен член плануваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана плануващ плануваща плануващо плануващи
членувана плануващия плануващата плануващото плануващите
с пълен член плануващият — — —
Деепричастие
планувайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне пла-ну-вам
  • форми плану́ваш, несв.
Източник