Източник
-
обхо́д -
1. Обхождане на нещо или някого, особено поведение или отношение.
-
2. (специално) Заобикаляне на противника чрез маневри по фланга или в тила му за нападение.
-
3. Група хора, стража, която обхожда определени обекти или територии.
обходен
— прилагателно име
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | обход | обходи |
| членувана | обхода | обходите |
| с пълен член | обходът | — |
| бройна форма | обхода |
|---|