номера́тор

1. Малка телефонна централа.

2. Устройство, което отбелязва номера.

3. Приспособление към електрически звънец, което показва номера на стаята, от която има повикване.

единствено число множествено число
нечленувана номератор номератори
членувана номератора номераторите
с пълен член номераторът —
бройна форма номератора
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне но-ме-ра-тор
  • форми мн. номера́тори, (два) номера́тора
Източник