нацу́пвам

(какво) Намръщвам.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице нацупвам нацупваме
второ лице нацупваш нацупвате
трето лице нацупва нацупват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице нацупвах нацупвахме
второ лице нацупва нацупвахте
трето лице нацупва нацупваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице нацупвах нацупвахме
второ лице нацупваше нацупвахте
трето лице нацупваше нацупваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
нацупвай нацупвайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана нацупвал нацупвала нацупвало нацупвали
членувана нацупвалия нацупвалата нацупвалото нацупвалите
с пълен член нацупвалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана нацупвал нацупвала нацупвало нацупвали
членувана нацупвалия нацупвалата нацупвалото нацупвалите
с пълен член нацупвалият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана нацупващ нацупваща нацупващо нацупващи
членувана нацупващия нацупващата нацупващото нацупващите
с пълен член нацупващият — — —
Деепричастие
нацупвайки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне на-цуп-вам
  • форми нацу́пваш, несв. и нацу́пя, св.
Източник
нацупвам се

1. Намръщвам се, навъсвам се.

2. Разсърдвам се.

  • възвратен глагол
  • форми нацупя се