нарека́
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице нарека наречем
второ лице наречеш наречете
трето лице нарече нарекат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице нарекох нарекохме
второ лице нарече нарекохте
трето лице нарече нарекоха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице наречах наречахме
второ лице наречеше наречахте
трето лице наречеше наречаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
наречи наречете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана нарекъл нарекла нарекло нарекли
членувана нареклия нареклата нареклото нареклите
с пълен член нареклият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана наречал наречала наречало наречали
членувана наречалия наречалата наречалото наречалите
с пълен член наречалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана наречен наречена наречено наречени
членувана наречения наречената нареченото наречените
с пълен член нареченият — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне на-ре-ка
  • форми нарече́ш, мин. св. наре́кох, мин. прич. наре́къл, св.
Източник