Източник
-
наобли́чам -
1. (какво) Обличам много неща.
-
2. (кого) Обличам много дрехи върху някого.
Наоблече детето с всички пуловери.
Сегашно време
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | наобличам | наобличаме |
| второ лице | наобличаш | наобличате |
| трето лице | наоблича | наобличат |
Минало свършено време
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | наобличах | наобличахме |
| второ лице | наоблича | наобличахте |
| трето лице | наоблича | наобличаха |
Минало несвършено време
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| първо лице | наобличах | наобличахме |
| второ лице | наобличаше | наобличахте |
| трето лице | наобличаше | наобличаха |
Повелително наклонение
| единствено число | множествено число |
|---|---|
| наобличай | наобличайте |
Минало свършено деятелно причастие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | наобличал | наобличала | наобличало | наобличали |
| членувана | наобличалия | наобличалата | наобличалото | наобличалите |
| с пълен член | наобличалият | — | — | — |
Минало несвършено деятелно причастие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | наобличал | наобличала | наобличало | наобличали |
| членувана | наобличалия | наобличалата | наобличалото | наобличалите |
| с пълен член | наобличалият | — | — | — |
Минало страдателно причастие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | наобличан | наобличана | наобличано | наобличани |
| членувана | наобличания | наобличаната | наобличаното | наобличаните |
| с пълен член | наобличаният | — | — | — |